Dudek to jeden z bardziej znanych ptaków, jakie zamieszkują kontynent europejski. Występuje on także i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jego liczebność u nas oceniana jest na mniej więcej cztery tysiące par. Jednakże generalnie rzecz biorąc, Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała go jako gatunek, któremu w globalnej skali nie zagraża wyginięcie. Ptak ten jest przedstawicielem rodziny dudkowatych. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około dwudziestu dziewięciu centymetrów, natomiast jego waga mieści się w przedziale pomiędzy pięćdziesięcioma gramami a osiemdziesięcioma. Ogon tego ptaka osiąga na długość około dziesięciu centymetrów. Dymorfizm płciowy w przypadku tych zwierząt co prawda występuje, aczkolwiek jest on zaznaczony w prawe że niewidoczny sposób. Samica jest nieznacznie mniejsza aniżeli samiec, ubarwienie jej upierzenia nie jest także aż tak krzykliwe jak w przypadku samców. Ptaki te odżywiają się małymi bezkręgowcami, głównie owadami. Cyraneczka to jeszcze jeden ptak zamieszkujący w warunkach naturalnych między innymi kontynent europejski. W naszym kraju również jest spotykana – zaliczana jest do zwierzyny łownej z obowiązującym okresem ochronnym. Jest ona przedstawicielką kaczkowatych. Ze wszystkich kaczek, jakie żyją na naszym kontynencie, ta właśnie jest najmniejsza. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a trzydziestoma ośmioma. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to waha się ona od dwustu gramów do czterystu pięćdziesięciu. Ptaka tego spotkać można w różnych wodnych zbiornikach, jednakże zdecydowanie najbardziej upodobał sobie wodne oczka. Swoje gniazda cyraneczki wiją na lądzie. W przeciągu roku wyprowadzają one tylko jeden lęg. Ilość składanych przez samicę jaj mieści się w przedziale od pięciu do maksymalnie piętnastu. Pisklęta tych kaczek są zagniazdownikami. Wychowywanie potomstwa to zadanie należące tylko i wyłącznie do samicy, samiec w tym nie pomaga.

Salamandra czarna to kolejny płaz występujący w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. W naszym kraju nie jest on spotykany. Jest przedstawicielem rodziny salamandrowatych. Nazwa tego zwierzęcia wzięła się stąd, że kolor jego skóry jest czarny. Ubarwienie ma charakter jednolity, lekko opalizujący. Nie mniej jednak spotykane są osobniki o ubarwieniu ciemnobrunatnym. Po bokach płaz ten posiada fałdy. Jego przednie kończyny są czteropalczaste, tylne z kolei pięciopalczaste. Samce charakteryzują się zdecydowanie bardziej smuklejszą sylwetką aniżeli samice. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy dziesięcioma centymetrami a trzynastoma, chociaż zdarzają się przypadki, że długość ta sięga centymetrów szesnastu. Najlepiej płaz ten czuje się na wysokościach większych aniżeli osiemset metrów ponad poziomem morza, ale nie większych niż trzy tysiące. Preferuje stanowiska zacienione o wysokim dość stopniu wilgotności. Największą aktywność wykazuje nocą. Ropucha szara to jedna z przedstawicielek płazów zamieszkujących kontynent europejski, przy czym występuje także i w naszym kraju – dodać przy tej okazji trzeba, że spośród wszystkich gatunków ropuch, jakie w Polsce żyją, ta jest największa. Ropucha szara należy do rodziny ropuchowatych. Określana jest również mianem ropuchy zwyczajnej. Przeciętna długość dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy niespełna pięcioma centymetrami a dwunastoma i pół, przy czym samce są mniejsze aniżeli samice – różnice te zaznaczone są w bardzo wyraźny sposób. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, zwierzę te referuje takie obszary jak ogrody, pola oraz lasy. Nie lubi stanowisk, które są podmokłe oraz za bardzo suche. Jest płazem prowadzącym lądowy tryb życia. Wyjątkiem jest tylko i wyłącznie okres godowy – tylko wtedy ropuchę tę spotkać można w zbiornikach wodnych. Aktywność przejawia w porze wieczorowej i nocnej. Podstawę jej pożywienia stanowią ślimaki i owady, przysmakiem jest stonka ziemniaczana.