Daniel jest kolejnym ssakiem, jakiego spotkać można w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim (chociaż warto dodać w tym miejscu, że tak naprawdę jego ojczyzną jest Azja Mniejsza). Żyje również i w naszym kraju – u nas zaliczany jest do łownej zwierzyny, w stosunku do której obowiązuje okres ochronny. W skali globalnej gatunek ten nie jest póki co zagrożony wyginięciem. W niektórych źródłach zetknąć się można z systematykami, wedle których wyszczególnia się dwa podgatunki tego ssaka, a mianowicie daniela europejskiego oraz mezopotamskiego. Jest to przedstawiciel rodziny jeleniowatych. Z wyglądu zewnętrznego jest podobny do jelenia szlachetnego, jednakże jest od niego zdecydowanie mniejszy. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy stu trzydziestoma centymetrami a stu pięćdziesięcioma. Samce są większe aniżeli samice i różnice w tym względzie zauważalne są w bardzo wyraźny sposób. Dorosły samiec może osiągnąć wagę sięgającą nawet stu dwudziestu kilogramów. Bóbr europejski jest – jak zresztą sama nazwa jego sugeruje – zwierzęciem żyjącym w warunkach naturalnych na naszym kontynencie. Występuje także i w Polsce, gdzie podlega prawnej ochronie. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała go jako zwierzę, w przypadku którego istnieje podwyższone ryzyko wyginięcia. Zresztą, bóbr europejski nie tylko u nas objęty jest ochroną. Jest on przedstawicielem rodziny bobrowatych. Zalicza się go do gryzoni prowadzących ziemno-wodny tryb życia. Największa pora jego aktywności przypada na wieczór oraz na noc. Jeżeli ktoś chciałby te zwierzęta poobserwować, to na bezkrwawe łowy powinien udać się najlepiej tuż przed świtem. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy siedemdziesięcioma centymetrami a jednym metrem. Jego waga natomiast plasuje się w granicach pomiędzy piętnastoma kilogramami a trzydziestoma. Żywotność tego zwierzęcia w stanie dzikim szacowana jest od dziesięciu do maksymalnie piętnastu lat. W niewoli żyją dłużej.

Drozd śpiewak to ptak w naturalnych warunkach żyjący na kontynencie europejskim. Występuje również i w naszym kraju. Jest przedstawicielem rodziny drozdowatych. Zaliczany jest – jak sama jego sugeruje – do ptaków śpiewających. Po raz pierwszy opisano go na początku lat trzydziestych dziewiętnastego stulecia. Dokonał tego Christian Ludwig Brem – ornitolog rodem z Niemiec. W chwili obecnej znane są trzy podgatunki drozda śpiewaka. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy dwudziestoma centymetrami a dwudziestoma trzema i pół. Masa ciała z kolei może być bardzo zróżnicowana i zawierać się w przedziale pomiędzy pięćdziesięcioma gramami a stu siedmioma. W przypadku tych ptaków nie ma dymorfizmu płciowego. Tak samica, jak i samiec odznaczają się taką samą barwą upierzenia. Młode osobniki różnią się nieco pod tym względem od dorosłych, aczkolwiek nie są to jakieś strasznie znaczące różnice. Niektórzy pomylić mogą tego ptaka z droździkiem, innym przedstawicielem drozdowatych. Czyż zwyczajny to ptak w naturalnych warunkach występujący na kontynencie europejskim, w tym także i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Nie mniej jednak w skali globalnej nie jest uznawany za gatunek, któremu zagraża wyginięcie. Określany jest również mianem czyżyka bądź czyża pospolitego. Jest przedstawicielem rodziny łuszczaków. Długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach jedenastu centymetrów, natomiast masa ciała w okolicach trzynastu gramów. W ubarwieniu upierzenia zdecydowanie najwięcej jest zieleni, do tego widoczne są szarości oraz plamki w kolorze czarnym. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten zdecydowanie najlepiej czuje się w iglastych borach – szczególnie, jeżeli przeważają w nim świerki. Woli stanowiska nieco bardziej wilgotne. Podstawę jego pożywienia stanowią nasiona drzew ze szczególnym uwzględnieniem tych z brzozy oraz olch. W przeciągu roku odbywa się jeden lęg –w kwietniu albo maju. Samica składa od czterech do maksymalnie sześciu jaj.