Gęś białoczelna to jeszcze jeden z ptaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, w okresie przelotów pojawia się również i w naszym kraju. W Polsce posiada ona status zwierzyny łownej objętej okresem ochronnym. Generalnie rzecz biorąc, nie jest to zwierzę zagrożone w skali globalnej wyginięciem. Na dzień dzisiejszy wyszczególnia się pięć podgatunków tego ptaka, przy czym dwa spośród nich spotykane są w Europie. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy sześćdziesięcioma sześcioma centymetrami a osiemdziesięcioma sześcioma. Waga także jest zróżnicowana i waha się pomiędzy niespełna półtora kilograma a nieco ponad trzema kilogramami. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten upodobał sobie tajgę oraz tundrę. Preferuje obszary bagniste. Swoje gniazda zakłada na ziemi, bardzo często w koloniach. W przeciągu roku wyprowadzany jest tylko jeden lęg, efektem którego są cztery jaja do sześciu maksymalnie. Posiadają one kremoworóżową barwę. Gil zwyczajny to jeszcze jeden bardzo znany ptak zamieszkujący w warunkach naturalnych kontynent europejski. Spotyka się go również i na terenie naszego kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Jest on przedstawicielem rodziny łuszczaków. Zalicza się go do śpiewających ptaków. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około siedemnastu centymetrów, waga natomiast dochodzi do maksymalnie dwudziestu pięciu gramów. Jeżeli chodzi o gabaryty, gil zwyczajny jest nieco większy aniżeli wróbel. Najbardziej charakterystyczną cechą jego wyglądu zewnętrznego jest zabarwiony na czerwono brzuch. Pomiędzy samicami a samcami występują delikatne różnice, jeżeli chodzi o ubarwienie, są one jednak bardzo dyskretne. Młode osobniki bardziej przypominają samice. Gile zwyczajne nie przepadają za przestrzeniami otwartymi. Spotkać je można w takich miejscach jak dla przykładu lasy – zarówno mieszane, jak i iglaste. Przesiadują także w ogrodach oraz w parkach. Lubią ra sąsiedztwo zbiorników wodnych jak potoki.

Gawron to bardzo znany ptak, którego w środowisku naturalnym spotkać można na terytorium kontynentu europejskiego, w tym również i naszego kraju. U nas zwierzę te podlega częściowej ochronie, a w skali globalnej zagrożone wyginięciem nie jest. Jest to przedstawiciel rodziny krukowatych. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie mniej więcej czterdzieści osiem centymetrów, waga z kolei oscyluje w okolicach czterystu pięćdziesięciu gramów. Jeżeli chodzi o środowisko, w którym spotyka się gawrony, wymienić można w tym miejscu między innymi aleje, parki, śródpola z dużą ilością wysokich drzew, bardzo często spotkać go można także w samych miastach. Dieta gawrona jest bardzo zróżnicowana. Ptak ten odżywia się pokarmem zarówno roślinnym, jak i zwierzęcym, przy czym nie pogardzi niedużymi gryzoniami, a nawet padliną. Gawron pod względem wielkości przypomina nieco wronę, ale w przeciwieństwie do niej ma bardziej smukłą sylwetkę. Poza tym jego upierzenie jest zdecydowanie ciemniejsze. Dzierlatka to jeden z bardziej znanych ptaków, które w naturalnym środowisku spotykane są na kontynencie europejskim, nie wyłączając naszego kraju. W Polsce ptak ten podlega ścisłej ochronie. Poczynając od lat osiemdziesiątych minionego stulecia, liczebność tej populacji systematycznie spada. Dzierlatka jest przedstawicielką rodziny skowronków. Określana jest również mianem pośmieciuszki oraz śmieciuszki. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około siedemnastu centymetrów, zaś jego waga oscyluje w granicach czterdziestu pięciu gramów. Dzierlatka jest śpiewającym ptakiem. Jeżeli chodzi o ulubione jej środowiska występowania, to można wymienić tutaj takie miejsca jak między innymi ugory czy pastwiska, gdzie roślinność jest raczej uboga, wysypiska śmieci, rozmaite place przemysłowe i tym podobne. Okres lęgowy tego zwierzęcia rozpoczyna się w połowie kwietnia i trwa do lipca. Podstawę pożywienia tych ptaków stanowią chwasty oraz nasiona traw uzupełniane od czasu do czasu owadami.