Dudek to jeden z bardziej znanych ptaków, jakie zamieszkują kontynent europejski. Występuje on także i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jego liczebność u nas oceniana jest na mniej więcej cztery tysiące par. Jednakże generalnie rzecz biorąc, Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała go jako gatunek, któremu w globalnej skali nie zagraża wyginięcie. Ptak ten jest przedstawicielem rodziny dudkowatych. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około dwudziestu dziewięciu centymetrów, natomiast jego waga mieści się w przedziale pomiędzy pięćdziesięcioma gramami a osiemdziesięcioma. Ogon tego ptaka osiąga na długość około dziesięciu centymetrów. Dymorfizm płciowy w przypadku tych zwierząt co prawda występuje, aczkolwiek jest on zaznaczony w prawe że niewidoczny sposób. Samica jest nieznacznie mniejsza aniżeli samiec, ubarwienie jej upierzenia nie jest także aż tak krzykliwe jak w przypadku samców. Ptaki te odżywiają się małymi bezkręgowcami, głównie owadami. Cyraneczka to jeszcze jeden ptak zamieszkujący w warunkach naturalnych między innymi kontynent europejski. W naszym kraju również jest spotykana – zaliczana jest do zwierzyny łownej z obowiązującym okresem ochronnym. Jest ona przedstawicielką kaczkowatych. Ze wszystkich kaczek, jakie żyją na naszym kontynencie, ta właśnie jest najmniejsza. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a trzydziestoma ośmioma. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to waha się ona od dwustu gramów do czterystu pięćdziesięciu. Ptaka tego spotkać można w różnych wodnych zbiornikach, jednakże zdecydowanie najbardziej upodobał sobie wodne oczka. Swoje gniazda cyraneczki wiją na lądzie. W przeciągu roku wyprowadzają one tylko jeden lęg. Ilość składanych przez samicę jaj mieści się w przedziale od pięciu do maksymalnie piętnastu. Pisklęta tych kaczek są zagniazdownikami. Wychowywanie potomstwa to zadanie należące tylko i wyłącznie do samicy, samiec w tym nie pomaga.

Daniel jest kolejnym ssakiem, jakiego spotkać można w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim (chociaż warto dodać w tym miejscu, że tak naprawdę jego ojczyzną jest Azja Mniejsza). Żyje również i w naszym kraju – u nas zaliczany jest do łownej zwierzyny, w stosunku do której obowiązuje okres ochronny. W skali globalnej gatunek ten nie jest póki co zagrożony wyginięciem. W niektórych źródłach zetknąć się można z systematykami, wedle których wyszczególnia się dwa podgatunki tego ssaka, a mianowicie daniela europejskiego oraz mezopotamskiego. Jest to przedstawiciel rodziny jeleniowatych. Z wyglądu zewnętrznego jest podobny do jelenia szlachetnego, jednakże jest od niego zdecydowanie mniejszy. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy stu trzydziestoma centymetrami a stu pięćdziesięcioma. Samce są większe aniżeli samice i różnice w tym względzie zauważalne są w bardzo wyraźny sposób. Dorosły samiec może osiągnąć wagę sięgającą nawet stu dwudziestu kilogramów. Bóbr europejski jest – jak zresztą sama nazwa jego sugeruje – zwierzęciem żyjącym w warunkach naturalnych na naszym kontynencie. Występuje także i w Polsce, gdzie podlega prawnej ochronie. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała go jako zwierzę, w przypadku którego istnieje podwyższone ryzyko wyginięcia. Zresztą, bóbr europejski nie tylko u nas objęty jest ochroną. Jest on przedstawicielem rodziny bobrowatych. Zalicza się go do gryzoni prowadzących ziemno-wodny tryb życia. Największa pora jego aktywności przypada na wieczór oraz na noc. Jeżeli ktoś chciałby te zwierzęta poobserwować, to na bezkrwawe łowy powinien udać się najlepiej tuż przed świtem. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy siedemdziesięcioma centymetrami a jednym metrem. Jego waga natomiast plasuje się w granicach pomiędzy piętnastoma kilogramami a trzydziestoma. Żywotność tego zwierzęcia w stanie dzikim szacowana jest od dziesięciu do maksymalnie piętnastu lat. W niewoli żyją dłużej.