Odmieniec jaskiniowy to kolejny z gatunków płazów występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. Jest on przedstawicielem rodziny odmieńcowatych. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała go jako gatunek, który w dużym stopniu jest zagrożony wyginięciem. Jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech jest to, że należy do stygobiontów – czyli takich zwierząt, które do życia nie potrzebują światła. Obszarem jego występowania są zlokalizowane wzdłuż wybrzeży Morza Adriatyckiego jaskinie. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około trzydziestu centymetrów. Jego skóra posiada bardzo jasny kolor – a przyczyna tego jest tak, że nie ma ona pigmentu. Ponieważ zwierzę prowadzi taki, a nie inny tryb życia, posiada zarośnięte oczy. W zamian za to odznacza się doskonale wykształconymi pozostałymi zmysłami. Jest to drapieżne zwierzę. Podstawę jego pożywienia stanowią przede wszystkim ślimaki oraz niewielkie kraby, aczkolwiek nie pogardzi także i owadami. Nurzaniec kaukaski to jeszcze jeden z płazów, które w warunkach naturalnych spotkać można na kontynencie europejskim. Jest on przedstawicielem rodziny nurzańcowatych. Należy do płazów bezogonowych. Najliczniejsze populacje tego zwierzęcia występują w północnej części Kaukazu. Oprócz tego płaz ten żyje także w Turcji, Gruzji, Azerbejdżanie oraz na terenie Federacji Rosyjskiej. Jest zwierzęciem zdecydowanie najlepiej czującym się na obszarach chłodnych oraz ciemnych. Z ego też właśnie powodu spotykany jest we wszystkich odmianach lasów położonych w bliskim sąsiedztwie zbiorników wodnych. Nie jest zaliczany do gatunków, którym grozi wyginięcie. Zapada w sen zimowy – z reguły w listopadzie, aczkolwiek zdarza się, że następuje to już w miesiącu wrześniu. Zimowy sen trwa mniej więcej do kwietnia. Żywotność tego zwierzęcia szacowana jest na około dziewięć lat. Największym dla niego zagrożeniem jest prowadzona przez człowieka działalność, za sprawą której zanieczyszczane jest środowisko naturalne.

Gawron to bardzo znany ptak, którego w środowisku naturalnym spotkać można na terytorium kontynentu europejskiego, w tym również i naszego kraju. U nas zwierzę te podlega częściowej ochronie, a w skali globalnej zagrożone wyginięciem nie jest. Jest to przedstawiciel rodziny krukowatych. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie mniej więcej czterdzieści osiem centymetrów, waga z kolei oscyluje w okolicach czterystu pięćdziesięciu gramów. Jeżeli chodzi o środowisko, w którym spotyka się gawrony, wymienić można w tym miejscu między innymi aleje, parki, śródpola z dużą ilością wysokich drzew, bardzo często spotkać go można także w samych miastach. Dieta gawrona jest bardzo zróżnicowana. Ptak ten odżywia się pokarmem zarówno roślinnym, jak i zwierzęcym, przy czym nie pogardzi niedużymi gryzoniami, a nawet padliną. Gawron pod względem wielkości przypomina nieco wronę, ale w przeciwieństwie do niej ma bardziej smukłą sylwetkę. Poza tym jego upierzenie jest zdecydowanie ciemniejsze. Dzierlatka to jeden z bardziej znanych ptaków, które w naturalnym środowisku spotykane są na kontynencie europejskim, nie wyłączając naszego kraju. W Polsce ptak ten podlega ścisłej ochronie. Poczynając od lat osiemdziesiątych minionego stulecia, liczebność tej populacji systematycznie spada. Dzierlatka jest przedstawicielką rodziny skowronków. Określana jest również mianem pośmieciuszki oraz śmieciuszki. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około siedemnastu centymetrów, zaś jego waga oscyluje w granicach czterdziestu pięciu gramów. Dzierlatka jest śpiewającym ptakiem. Jeżeli chodzi o ulubione jej środowiska występowania, to można wymienić tutaj takie miejsca jak między innymi ugory czy pastwiska, gdzie roślinność jest raczej uboga, wysypiska śmieci, rozmaite place przemysłowe i tym podobne. Okres lęgowy tego zwierzęcia rozpoczyna się w połowie kwietnia i trwa do lipca. Podstawę pożywienia tych ptaków stanowią chwasty oraz nasiona traw uzupełniane od czasu do czasu owadami.