Gęś białoczelna to jeszcze jeden z ptaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, w okresie przelotów pojawia się również i w naszym kraju. W Polsce posiada ona status zwierzyny łownej objętej okresem ochronnym. Generalnie rzecz biorąc, nie jest to zwierzę zagrożone w skali globalnej wyginięciem. Na dzień dzisiejszy wyszczególnia się pięć podgatunków tego ptaka, przy czym dwa spośród nich spotykane są w Europie. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy sześćdziesięcioma sześcioma centymetrami a osiemdziesięcioma sześcioma. Waga także jest zróżnicowana i waha się pomiędzy niespełna półtora kilograma a nieco ponad trzema kilogramami. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten upodobał sobie tajgę oraz tundrę. Preferuje obszary bagniste. Swoje gniazda zakłada na ziemi, bardzo często w koloniach. W przeciągu roku wyprowadzany jest tylko jeden lęg, efektem którego są cztery jaja do sześciu maksymalnie. Posiadają one kremoworóżową barwę. Gil zwyczajny to jeszcze jeden bardzo znany ptak zamieszkujący w warunkach naturalnych kontynent europejski. Spotyka się go również i na terenie naszego kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Jest on przedstawicielem rodziny łuszczaków. Zalicza się go do śpiewających ptaków. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około siedemnastu centymetrów, waga natomiast dochodzi do maksymalnie dwudziestu pięciu gramów. Jeżeli chodzi o gabaryty, gil zwyczajny jest nieco większy aniżeli wróbel. Najbardziej charakterystyczną cechą jego wyglądu zewnętrznego jest zabarwiony na czerwono brzuch. Pomiędzy samicami a samcami występują delikatne różnice, jeżeli chodzi o ubarwienie, są one jednak bardzo dyskretne. Młode osobniki bardziej przypominają samice. Gile zwyczajne nie przepadają za przestrzeniami otwartymi. Spotkać je można w takich miejscach jak dla przykładu lasy – zarówno mieszane, jak i iglaste. Przesiadują także w ogrodach oraz w parkach. Lubią ra sąsiedztwo zbiorników wodnych jak potoki.

Kumak górski to kolejny płaz żyjący na kontynencie europejskim. Jest on przedstawicielem rodziny kusakowatych. Jego dość bliskim krewnym jest kumak nizinny. Jeżeli chodzi o zakres jego występowania, to są to Bałkany, a także zachodnia oraz środkowa część Europy. W warunkach naturalnych żyje również w naszym kraju i jest objęty ścisłą ochroną, chociaż w skali globalnej gatunek ten nie jest póki co narażony na wyginięcie. Jest to nieduże zwierzę. Długość ciała dorosłego osobnika osiąga bowiem maksymalnie sześć centymetrów, natomiast waga dochodzi do sześciu gramów. Z wyglądu kojarzyć się on nieco może z niezbyt dużą ropuchą. Spotykany jest za zwyczaj na wysokościach przekraczających trzysta metrów ponad poziomem morza, aczkolwiek nie przekraczających tysiąca siedmiuset metrów. Jest zwierzęciem lubiącym ciepłe oraz dobrze nasłonecznione stanowiska. Aktywnością wykazuje się przez cały dzień. Generalnie rzecz biorąc, żyje w wodzie, a na ląd wychodzi tylko wówczas, gdy mają miejsce opady deszczu. Grzebiuszka ziemna jest jednym z rozlicznych płazów, jakie występują na kontynencie europejskim. Jest przedstawicielką rodziny grzebiuszkowatych. Określana jest również mianem huczka. Zwierzę te żyje także i w naszym kraju i podlega ścisłej ochronie. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy pięcioma centymetrami a ośmioma, natomiast masa jego ciała dochodzi do trzydziestu gramów. Z wyglądu płaza tego pomylić można na pierwszy rzut oka z ropuchą. Generalnie rzecz biorąc, spotkać go w warunkach naturalnych można w środkowej, wschodniej oraz południowej części Europy. Obecny jest jedynie na nizinach i nie ma od tej zasady żadnych wyjątków. Można go spotkać między innymi na uprawnych polach, a także w warzywnych ogródkach. Podłoże musi być jednakże takie, aby zwierzę nie miało najmniejszego problemu z zagrzebaniem się w nim. Podstawę jego pożywienia stanowią owady. Należy do tej grupy zwierząt, które zapadają w zimowy sen. Spędza ten czas w ziemi w wykopanej norze.

Salamandra czarna to kolejny płaz występujący w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. W naszym kraju nie jest on spotykany. Jest przedstawicielem rodziny salamandrowatych. Nazwa tego zwierzęcia wzięła się stąd, że kolor jego skóry jest czarny. Ubarwienie ma charakter jednolity, lekko opalizujący. Nie mniej jednak spotykane są osobniki o ubarwieniu ciemnobrunatnym. Po bokach płaz ten posiada fałdy. Jego przednie kończyny są czteropalczaste, tylne z kolei pięciopalczaste. Samce charakteryzują się zdecydowanie bardziej smuklejszą sylwetką aniżeli samice. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy dziesięcioma centymetrami a trzynastoma, chociaż zdarzają się przypadki, że długość ta sięga centymetrów szesnastu. Najlepiej płaz ten czuje się na wysokościach większych aniżeli osiemset metrów ponad poziomem morza, ale nie większych niż trzy tysiące. Preferuje stanowiska zacienione o wysokim dość stopniu wilgotności. Największą aktywność wykazuje nocą. Ropucha szara to jedna z przedstawicielek płazów zamieszkujących kontynent europejski, przy czym występuje także i w naszym kraju – dodać przy tej okazji trzeba, że spośród wszystkich gatunków ropuch, jakie w Polsce żyją, ta jest największa. Ropucha szara należy do rodziny ropuchowatych. Określana jest również mianem ropuchy zwyczajnej. Przeciętna długość dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy niespełna pięcioma centymetrami a dwunastoma i pół, przy czym samce są mniejsze aniżeli samice – różnice te zaznaczone są w bardzo wyraźny sposób. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, zwierzę te referuje takie obszary jak ogrody, pola oraz lasy. Nie lubi stanowisk, które są podmokłe oraz za bardzo suche. Jest płazem prowadzącym lądowy tryb życia. Wyjątkiem jest tylko i wyłącznie okres godowy – tylko wtedy ropuchę tę spotkać można w zbiornikach wodnych. Aktywność przejawia w porze wieczorowej i nocnej. Podstawę jej pożywienia stanowią ślimaki i owady, przysmakiem jest stonka ziemniaczana.