Dudek to jeden z bardziej znanych ptaków, jakie zamieszkują kontynent europejski. Występuje on także i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jego liczebność u nas oceniana jest na mniej więcej cztery tysiące par. Jednakże generalnie rzecz biorąc, Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała go jako gatunek, któremu w globalnej skali nie zagraża wyginięcie. Ptak ten jest przedstawicielem rodziny dudkowatych. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około dwudziestu dziewięciu centymetrów, natomiast jego waga mieści się w przedziale pomiędzy pięćdziesięcioma gramami a osiemdziesięcioma. Ogon tego ptaka osiąga na długość około dziesięciu centymetrów. Dymorfizm płciowy w przypadku tych zwierząt co prawda występuje, aczkolwiek jest on zaznaczony w prawe że niewidoczny sposób. Samica jest nieznacznie mniejsza aniżeli samiec, ubarwienie jej upierzenia nie jest także aż tak krzykliwe jak w przypadku samców. Ptaki te odżywiają się małymi bezkręgowcami, głównie owadami. Cyraneczka to jeszcze jeden ptak zamieszkujący w warunkach naturalnych między innymi kontynent europejski. W naszym kraju również jest spotykana – zaliczana jest do zwierzyny łownej z obowiązującym okresem ochronnym. Jest ona przedstawicielką kaczkowatych. Ze wszystkich kaczek, jakie żyją na naszym kontynencie, ta właśnie jest najmniejsza. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a trzydziestoma ośmioma. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to waha się ona od dwustu gramów do czterystu pięćdziesięciu. Ptaka tego spotkać można w różnych wodnych zbiornikach, jednakże zdecydowanie najbardziej upodobał sobie wodne oczka. Swoje gniazda cyraneczki wiją na lądzie. W przeciągu roku wyprowadzają one tylko jeden lęg. Ilość składanych przez samicę jaj mieści się w przedziale od pięciu do maksymalnie piętnastu. Pisklęta tych kaczek są zagniazdownikami. Wychowywanie potomstwa to zadanie należące tylko i wyłącznie do samicy, samiec w tym nie pomaga.

Gronostaj to kolejny z rozlicznych ssaków, jakie w naturalnych warunkach występują na kontynencie europejskim, w tym także i na terenie naszego kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. W skali globalnej jednakże gatunek ten nie jest póki co zagrożony wyginięciem. Jest to przedstawiciel rodziny łasicowatych. Zaliczany jest do ssaków drapieżnych. Długość ciała dorosłego osobnika – nie licząc ogona – osiąga przeciętnie około trzydziestu centymetrów. Sam ogon z kolei mierzy od jedenastu centymetrów do piętnastu. Masa ciała wynosi maksymalnie niespełna pół kilograma. Podstawę pożywienia tego zwierzęcia stanowią mięczaki, kręgowce oraz owady – oczywiście, niezbyt duże. Wyjątkiem jest pora zimowa, kiedy głód doskwiera zwierzętom najbardziej. Wówczas gronostaj jest zdolny do zaatakowania zwierzęcia przewyższającego go gabarytami, jak dla przykładu zająca. W chwili obecnej wyszczególnić można aż przeszło trzydzieści podgatunków tego zwierzęcia. Na polowanie gronostaj wyrusza zazwyczaj porą nocną. Dzik to jeszcze jeden ze ssaków zamieszkujących kontynent europejski. Żyje również i w naszym kraju, gdzie ma status zwierzyny łownej objętej częściowym okresem ochronnym. Jest on przedstawicielem rodziny świniowatych. Uważany jest także za przodka świni domowej. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy metrem a półtora, chociaż znane są przypadki, że sięgała ona nawet przeszło dwóch metrów. Dzik charakteryzuje się bardzo krępą budową ciała. Samce są zdecydowanie większe aniżeli samice. Dorosły samiec może osiągnąć wagę wynoszącą nawet i trzysta dwadzieścia kilogramów, podczas gdy w przypadku dorosłych samic górny pułap wynosi sto czterdzieści kilogramów. Przeciętna żywotność tych zwierząt w sprzyjających warunkach wynosi około dwudziestu siedmiu lat. Dziki charakteryzują się między innymi tym, iż posiadają znakomicie wykształcony węch – ze wszystkich zmysłów, ten właśnie jest u ich rozwinięty najlepiej. Najgorzej przedstawia się u nich sprawa ze wzrokiem.