Bekasik to kolejny z ptaków występujących na kontynencie europejskim. W bardzo wielu krajach – w tym także i w naszym – objęty jest ochroną. Jednakże generalnie w skali globalnej nie jest póki co gatunkiem narażonym na wyginięcie. Jest przedstawicielem rodziny bekasowatych. Określany jest również mianem bekasa małego. Jest wędrownym ptakiem. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy dziewiętnastoma centymetrami a dwudziestoma trzema. Masa ciała natomiast waha się od trzydziestu gramów to nieco ponad stu. Dymorfizm płciowy w zakresie tego gatunku co prawda występuje, aczkolwiek zaznaczony jest w bardzo słabo dostrzegalny sposób. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten preferuje takie obszary jak między innymi bagna oraz podmokłe łąki. Swoje gniazda buduje na ziemi. W przeciągu całego roku występują u tego zwierzęcia maksymalnie dwa lęgi, efektem każdego z nich są zwykle cztery jaja. Podstawę pożywienia bekasika stanowią bezkręgowce, chociaż czasem jada rośliny. Bażant to jeden z ptaków żyjących na kontynencie europejskim. Występuje także i w naszym kraju. Ich sytuacja w Polsce jest taka, że samce zaliczane są do zwierzyny łownej objętej okresem łownej. Na samice polować można tylko w specjalnych ośrodkach hodowlanych – i to też nie przez cały rok. Bażant jest przedstawicielem rodziny kurowatych. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy sześćdziesięcioma ośmioma centymetrami a osiemdziesięcioma, przy czym samce są większe aniżeli samice. Są od nich także cięższe. Dorosła samica wazy przeciętnie około kilograma, samiec natomiast waży średnio pół kilograma więcej. Jeśli chodzi o środowisko występowania, to ptaki te preferują obszary otwarte. Spotkać je można głównie w zaroślach oraz w krzakach. Swoje gniazda zakładają zawsze na ziemi. Zasłaniają je gałęźmi oraz trawą. W przeciągu całego roku przeprowadzają tylko jeden lęg. Jaja wysiaduje tylko samica. Ptaki odżywiają się głównie roślinami, ale nie gardzą także i owadami.

Czeczotka zwyczajna jest ptakiem występującym w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, wliczając w to także i nasz kraj, gdzie jest objęta ścisłą ochroną. Nazywana jest po prostu czeczotką. To przedstawicielka rodziny łuszczaków. Długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach trzynastu centymetrów, natomiast waga sięga maksymalnie dwunastu gramów. Samiec oraz samica różnią się pomiędzy sobą w zakresie ubarwienia upierzenia. Środowiskiem występowania tego zwierzęcia są skraje tajg oraz lasotundry. Podstawę jego pożywienia stanowią nasiona różnych drzew ze szczególnym uwzględnieniem brzozy. Podczas okresu lęgowego ptak uzupełnia swoje pożywienie o owady. W przeciągu roku wyprowadzane są przez niego maksymalnie dwa lęgi. Ilość zniesionych przez samicę jaj wynosi pięć albo sześć. Swoje gniazda czeczotki zakładają blisko powierzchni ziemi – na krzewach oraz na drzewach. Gatunkowi temu w skali globalnej nie grozi póki co wyginięcie. Podział na podgatunki nie jest jeszcze jasny. Czapla purpurowa jest kolejnym z ptaków, które w naturalnych warunkach są spotykane na kontynencie europejskim. Jest zwierzęciem żyjącym również i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych uznaje go w globalnej skali za gatunek nie zagrożony wyginięciem. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy osiemdziesięcioma centymetrami a dziewięćdziesięcioma. W zakresie masy ciała z kolei występuje bardzo duża rozbieżność, albowiem dorosły ptak ważyć może od sześciuset gramów do tysiąca czterystu. Czapla purpurowa zamieszkuje takie środowiska jak dla przykładu mangrowe zarośla czy też brzegi jezior oraz rzek. Swoje gniazda ptaki te wiją pośród trzcin. W przeciągu roku wyprowadzany jest przez nie tylko jeden lęg. Ilość składanych przez samicę jaj wynosi od trzech do maksymalnie ośmiu. Mają one bardzo charakterystyczny, zielononiebieski kolor. Podstawą pożywienia tego ptaka są wodne zwierzęta. Polując na nie, potrafi długo stać w bezruchu.