Brodziec piskliwy to jeden z ptaków występujących na kontynencie europejskim. Żyje również i w naszym kraju, gdzie jest chronionym zwierzęciem. Jest przedstawicielem rodziny bekasowatych. Znany jest także pod bardzo wieloma innymi nazwami, takimi jak dla przykładu brodziec krzykliwy, piskliwiec oraz kuliczek piskliwy. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy dwudziestoma centymetrami a dwudziestoma dwoma, natomiast jeśli chodzi o wagę, to waha się ona od trzydziestu pięciu gramów do osiemdziesięciu pięciu. Preferowanym przez te ptaki środowiskiem życia są brzegi zbiorników wodnych ze wskazaniem na rzeki. W górach z kolei spotykany jest na wysokościach sięgających nawet czterech tysięcy metrów ponad poziomem morza. Swoje gniazda ptaki te budują na ziemi. W przeciągu roku zostaje przez nie wyprowadzony wyłącznie jeden lęg przynoszący najczęściej cztery jaja wysiadywane zarówno przez samicę oraz samca. Podstawę pożywienia tego ptaka stanowią rozmaite bezkręgowce. Bielik jest jednym z bardziej znanych ptaków, jakie występują w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. W naszym kraju także można go spotkać, jednakże bardo rzadko – w związku tym podlega on ścisłej ochronie. Co więcej, chronione są również ich gniazda i teren wokół tych gniazd. Bielik znajduje się też w godle naszego kraju. Jest on drapieżnikiem reprezentującym rodzinę jastrzębiowatych. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy osiemdziesięcioma pięcioma centymetrami a dziewięćdziesięcioma pięcioma, przy czym samice są większe aniżeli samce. Są także od nich cięższe. Masa ciała dorosłej samicy plasuje się od czterech do sześciu kilogramów, w przypadku samców natomiast jest to od trzech i pół kilograma do czterech i pół. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptaki te upodobały sobie starodrzewy – najlepiej w bliskim sąsiedztwie wodnych zbiorników. W przeciągu roku u zwierząt tych wyprowadzany jest tylko jeden lęg, efektem którego są najczęściej dwa jaja.

Jednym z bardziej znanych ptaków, jakie w naturalnych warunkach występują na kontynencie europejskim jest czajka. Żyje także i w naszym kraju, chociaż generalnie rzecz biorąc, w skali globalnej zagrożony wyginięciem póki co nie jest. Jest to przedstawiciel rodziny siewkowatych. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a trzydziestoma pięcioma. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to rozpiętość jest w tym względzie bardzo dużo. Masa ciała tego ptaka wahać się może od stu trzydziestu gramów do trzystu trzydziestu. Najlepiej czajka czuje się na terenach charakteryzujących się dość dużą wilgotnością, takich jak podmokłe łąki czy też bagna, aczkolwiek często spotkać ją można także i na uprawnych polach. W przeciągu roku zostaje wyprowadzony przez tego ptaka jeden lęg – ma on miejsce w kwietniu albo w maju, a jego efektem są w znakomitej większości przypadków cztery jaja. Jaja wysiadują tak samica, jak i samiec, a zajmuje im to trzy, cztery tygodnie. Koszatka także należy do ssaków zamieszkujących kontynent europejski. Żyje także i w naszym kraju, gdzie jest objęta ochroną, chociaż generalnie rzecz biorąc w skali globalnej niebezpieczeństwo wyginięcia póki co jej nie dotyczy. Jest przedstawicielką rodziny popielicowatych. Jest to mały ssak. Długość ciała dorosłego osobnika – nie licząc ogona – mieści się bowiem w przedziale pomiędzy ośmioma centymetrami a dziesięcioma. Ogon mierzy drugie tyle. Waga natomiast plasuje się między piętnastoma gramami a maksymalnie czterdziestoma. Sierść tego zwierzęcia ma delikatnie rudawe zabarwienie. Jest ssakiem prowadzącym nadrzewny tryb życia. Największa aktywność koszatki przypada na porę nocną. Podstawę jej pożywienia stanowią nasiona, owoce, ptasie jaja oraz bezkręgowce. Nie pogardzi ponadto owadami oraz ich larwami. W październiku zapada w zimowy sen, z którego wybudza się dopiero w kwietniu. Jako ciekawostkę podać tu można, iż właśnie w tym czasie jej serce uderza na minutę zaledwie parę razy.

Brzęczka to jeszcze jeden ptak, jaki w warunkach naturalnych występuje na kontynencie europejskim, w tym także i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jest przedstawicielem rodziny o nazwie Megaluridae, ale warto w tym miejscu nadmienić, że wcześniej sklasyfikowany był w rodzinie pokrzewkowatych. W przypadku tego gatunku brak jest dymorfizmu płciowego. Długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach piętnastu centymetrów, jeżeli natomiast chodzi o wagę, to jest to około szesnastu gramów. Ptak ten najchętniej występuje na takich obszarach, gdzie są obecne zbiorniki wodne. Chętnie skrywa się w zaroślach oraz w trzcinowiskach. Zaliczany jest do ptaków śpiewających. Jego śpiew charakteryzuje się między innymi tym, że jest szybki oraz dość głośny, ale jednocześnie również jednostajny. Najczęściej śpiew tego ptaka usłyszeć można w trzcinach w porze nocnej. Podstawę jego pożywienia stanowią owady, a także ich larwy, ponadto nie pogardzi również ślimakami, a ponadto i pajęczakami. Wiewiórka pospolita jest ssakiem występującym na terenie kontynentu europejskiego, w tym także i naszego kraju, gdzie objęta jest ochroną. Nie mniej jednak w skali globalnej nie jest to gatunek, któremu zagraża wyginięcie. Jest gryzoniem należącym do rodziny wiewiórkowatych. Określana jest mianem wiewiórki rudej. Długość ciała dorosłego osobnika – bez wliczania w to ogona – mieści się w przedziale pomiędzy dziewiętnastoma a dwudziestoma trzema centymetrami. Ogon z kolei liczy sobie przeciętnie od piętnastu do dwudziestu centymetrów. Futro tego nadrzewnego zwierzęcia posiada bardzo charakterystyczną, rudą barwę, ogon zaś jest puszysty. Jeśli chodzi o środowisko występowania, ssak ten spotykany jest w lasach iglastych oraz liściastych, a także bardzo często w parkach. Wiewiórki te gromadzą w dziuplach swoje zapasy. Podstawę jej pożywienia stanowią grzyby, nasiona, owoce oraz pędy, aczkolwiek nie pogardzi także owadami oraz ptasimi jajami czy nawet pisklakami. Dożywa zwykle około pięciu lat.

Czeczotka zwyczajna jest ptakiem występującym w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, wliczając w to także i nasz kraj, gdzie jest objęta ścisłą ochroną. Nazywana jest po prostu czeczotką. To przedstawicielka rodziny łuszczaków. Długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach trzynastu centymetrów, natomiast waga sięga maksymalnie dwunastu gramów. Samiec oraz samica różnią się pomiędzy sobą w zakresie ubarwienia upierzenia. Środowiskiem występowania tego zwierzęcia są skraje tajg oraz lasotundry. Podstawę jego pożywienia stanowią nasiona różnych drzew ze szczególnym uwzględnieniem brzozy. Podczas okresu lęgowego ptak uzupełnia swoje pożywienie o owady. W przeciągu roku wyprowadzane są przez niego maksymalnie dwa lęgi. Ilość zniesionych przez samicę jaj wynosi pięć albo sześć. Swoje gniazda czeczotki zakładają blisko powierzchni ziemi – na krzewach oraz na drzewach. Gatunkowi temu w skali globalnej nie grozi póki co wyginięcie. Podział na podgatunki nie jest jeszcze jasny. Czapla purpurowa jest kolejnym z ptaków, które w naturalnych warunkach są spotykane na kontynencie europejskim. Jest zwierzęciem żyjącym również i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych uznaje go w globalnej skali za gatunek nie zagrożony wyginięciem. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy osiemdziesięcioma centymetrami a dziewięćdziesięcioma. W zakresie masy ciała z kolei występuje bardzo duża rozbieżność, albowiem dorosły ptak ważyć może od sześciuset gramów do tysiąca czterystu. Czapla purpurowa zamieszkuje takie środowiska jak dla przykładu mangrowe zarośla czy też brzegi jezior oraz rzek. Swoje gniazda ptaki te wiją pośród trzcin. W przeciągu roku wyprowadzany jest przez nie tylko jeden lęg. Ilość składanych przez samicę jaj wynosi od trzech do maksymalnie ośmiu. Mają one bardzo charakterystyczny, zielononiebieski kolor. Podstawą pożywienia tego ptaka są wodne zwierzęta. Polując na nie, potrafi długo stać w bezruchu.