Salamandra algira to również płaz występujący w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, jednakże w bardzo nielicznych miejscach. Jest ona przedstawicielka rodziny salamandrowatych. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych zakwalifikowała ten gatunek jako taki, któremu grozi wyginięcie. Jeżeli chodzi w ogóle o systematykę tego zwierzęcia, to sytuacja nie jest do końca klarowna – w naukowym środowisku toczą się bowiem spory na ten temat. Zdaniem niektórych, pod powyżej wspomnianą nazwą kryją się trzy zupełnie różniące się od siebie gatunki. Jeżeli chodzi o biotop, płaz ten upodobał sobie w szczególności lasy – ale tylko takie, gdzie stopień wilgotności jest dość wysoki. Swoje kryjówki salamandra ta posiada w korzeniach drzew ze wskazaniem na dęby oraz cedry, a ponadto także pod kamieniami. Ciekawostką może być informacja, iż w przypadku tego zwierzęcia jego sposób rozmnażania się jest zdeterminowany warunkami, w jakich zwierzę żyje. To jedna z jego charakterystycznych cech adaptacyjnych. Rzekotka śródziemnomorska jest jednym z wielu płazów występujących na kontynencie europejskim. W naszym kraju nie jest ona spotykana. Żyje natomiast w południowej części takich państw jak Hiszpania oraz Francja. Jest przedstawicielką rodziny rzekotkowatych. Z wyglądu jest łudząco podobna do innej rzekotki, a mianowicie do rzekotki drzewnej. Długość ciała dorosłego osobnika sięga przeciętnie około pięciu centymetrów. Rzekotka śródziemnomorska zbudowana jest w bardzo proporcjonalny sposób. Najbardziej rozpoznawalną cechą – jeśli chodzi o wygląd zewnętrzny – pozwalającą odróżnić ją od rzekotki drzewnej jest to, że po bokach posiada ciemne pasy. Poza tym jest także nieznacznie jaśniejsza, chociaż też zielona. Ponadto oba wspominane powyżej gatunki prowadzą bardzo do siebie zbliżony tryb życia. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, to rzekotka śródziemnomorska zdecydowanie najlepiej czuje się na obszarach nizinnych. Lubi stanowiska, które charakteryzują się dość wysokim stopniem wilgotności.

Rzekotka drzewna to kolejny z płazów występujących na kontynencie europejskim, w tym również i na terenie naszego kraju. Jest ona przedstawicielka rodziny rzekotkowatych. Nie jest zwierzęciem dużym. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się bowiem w przedziale pomiędzy nieco ponad trzema centymetrami a maksymalnie sześcioma. Samice są większa aniżeli samce, przy czym różnice te nie są aż tak drastyczne jak w przypadku bardzo wielu innych gatunków płazów. Ciało tego płaza zbudowane jest w bardzo proporcjonalny sposób. Jeżeli natomiast chodzi o środowisko występowania rzekotki drzewnej, to zdecydowanie preferuje ona niziny. Nadmienić jednakże trzeba, że niekiedy na terenach górskich spotykana jest na wysokościach sięgających nawet i tysiąca pięciuset metrów ponad poziomem morza. Preferuje tereny, na których znajduje się dużo drzew oraz krzewów. Rzadziej spotkać ją można w trawie. Jest zwierzęciem zapadającym w sen zimowy, z którego wybudza się zazwyczaj w okolicach kwietnia. W maju odbywa gody. Ropucha zielona to kolejny z płazów, które w warunkach naturalnych występują na kontynencie europejskim. Żyje ona również i w naszym kraju, gdzie – jak w wielu innych państwach – objęta jest ścisłą ochroną. Jest przedstawicielką rodziny ropuchowatych. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy niespełna pięcioma centymetrami a dwunastoma. Samce są mniejsze aniżeli samice i pod tym względem dymorfizm płciowy zaznaczony jest w bardzo wyraźny sposób. Na dymorfizm ten wpływ mają w przypadku ropuchy zielonej dwa podstawowe czynniki. Pierwszym spośród nich jest jej wiek, drugim natomiast – stan środowiska, w którym występuje. Ubarwienie zwierzęcia może przybierać rozmaite odcienie zieleni. W sezonie rozrodczym samce poznać można po tym, że u nich zielony kolor nabiera wyjątkowej intensywności. Płazy te preferują raczej nizinne obszary, bardzo rzadko kiedy są spotykane na wysokościach przekraczających osiemset metrów ponad poziomem morza. Lubi stanowiska dobrze nasłonecznione.

Nurzaniec iberyjski to jeszcze jeden płaz, jaki w warunkach naturalnych jest spotykany na kontynencie europejskim. Jest on przedstawicielem rodziny nurzańcowatych. Jak sama jego nazwa wskazuje, zamieszkiwanym przez niego obszarem jest Półwysep Syberyjski, a mówiąc precyzyjniej – południowa jego część. Występuje na tych terenach, których wysokość nie przekracza tysiąca czterystu pięćdziesięciu metrów ponad poziomem morza. Podobnie jak i zdecydowana większość płazów, tak i ten najlepiej czuje się na tych terenach, które charakteryzują się wysokim stopniem wilgotności. Spotykany jest przede wszystkim na otwartych obszarach, w tym także i na uprawach rolnych. Nie jest zwierzęciem zapadającym w sen zimowy – takiej potrzeby w jego przypadku nie ma ze względu na to, że żyje w ciepłym klimacie. Największą aktywnością wykazuje się jednak w okresie pomiędzy miesiącami listopadem oraz styczniem. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach czterech centymetrów, samce są większe. Nurzaniec błotny to kolejny z reprezentantów płazów żyjących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. Jest przedstawicielem rodziny nurzańcowatych. W naszym kraju nie jest on spotykany. Obszar jego występowania dotyczy takich państw jak Francja, Hiszpania, Włochy oraz Belgia, a ponadto również kraje Europy Zachodniej. Jest to niezbyt duże zwierzę. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi bowiem maksymalnie około pięciu centymetrów. Ogólnie jego ciało charakteryzuje się między innymi tym, że jest dość krępej budowy. Jego skórę niemalże w całości pokrywają brodawki. Nie stwierdzono u tego płaza umiejętności zagrzebywania się w ziemi, co jest typowe dla bardzo wielu gatunków płazów. Jest zwierzęciem żyjącym w środowisku lądowym. Do wody wchodzi tylko i wyłącznie podczas okresu godowego – czyli na wiosnę. Spotkać go można w takich miejscach jak wilgotne łąki, zarośla w pobliżu zbiorników wodnych oraz wrzosowiska. Podstawę jego pożywienia stanowią w głównej mierze dżdżownice oraz owady.

Kątoząb syberyjski to również przedstawiciel płazów występujących na kontynencie europejskim, przy czym można zaznaczyć, że w naszym kraju w warunkach naturalnych nie jest on spotykany. Jest przedstawicielem rodziny katozębnych i jednocześnie należy do ogoniastych płazów. Znany jest również pod kilkoma innymi nazwami takimi jak traszka Keyserlinga, salamandra syberyjska oraz traszka syberyjska. Można jako ciekawostkę nadmienić w tym miejscu, iż opisanie tego zwierzęcia było zasługą polskiego naukowca – był nim Benedykt Dybowski. Długość ciała dorosłego osobnika dochodzi maksymalnie do szesnastu centymetrów. W przypadku tych zwierząt występuje dymorfizm płciowy, aczkolwiek jest on zaznaczony w bardzo słabym stopniu. Jest to płaz wykazujący się dość dużymi zdolnościami w zakresie przystosowywania się do niezbyt łatwych warunków. W stanie hibernacji potrafi on bowiem przetrwać temperatury sięgające czterdziestu stopni Celsjusza poniżej zera. Fakt ten zwierzę te zawdzięcza swojej budowie ciała. Kumak nizinny to jeszcze jeden przedstawiciel płazów, jakie w warunkach naturalnych spotkać można na kontynencie europejskim. Jest on przedstawicielem rodziny kusakowatych, zaś dość jego bliskim krewnym jest inny kumak, a mianowicie kumak górski. Zakres występowania tego płaza obejmuje środkową oraz wschodnią część Europy. Jak sama nazwa tego gatunku sugeruje, spotykany jest tylko na obszarach nizinnych sięgających maksymalnie do wysokości wynoszącej czterysta metrów ponad poziomem morza. Jest to zwierzę żyjące również i w naszym kraju, gdzie objęte zostało ścisłą ochroną – nie mniej jednak warto w tym miejscu nadmienić, iż w skali globalnej gatunkowi temu nie zagraża póki co wyginięcie. Nie należy do dużych płazów. Długość ciała dorosłego osobnika sięga maksymalnie sześciu centymetrów, natomiast waga dochodzi do sześciu gramów. Aktywnością wykazuje się zarówno w przeciągu dnia, jak i o porze nocnej. Należy do zwierząt typowo wodnych. Podstawę jego pożywienia stanowią owady oraz ich larwy.